Razzi - Media

Selepas 90 + 3 minit berjuang, akhirnya kelab Catalan, FC Barcelona, jaguh La Liga berjaya menjuarai Liga Juara-Juara 2009 (UEFA Champions League) dengan menewaskan MU 2 - 0 (Gol jaringan Samuel Eto'o dan Lionel 'The Magician' Messi) sekaligus meranapkan impian MU dan Alex Ferguson yang berhasrat untuk membawa balik piala rebutan kelab-kelab ternama Eropah itu ke bandaraya Manchester untuk tahun kedua berturut-turut.

Kekalahan mengerikan MU itu sekaligus menghancur-luluhkan hati dan memendungkan hari penyokong-penyokong tegar MU yang mahukan kelab kesayangan mereka (yang juga kelab kesayangan PM 1Malaysia) menang bergaya supaya mereka boleh bergaya sakan di depan kawan-kawan.

Apapun, di sebalik kegagalan Ronaldo dan Rooney menemui sentuhan emas berkarat mereka, pujian kepada MU kerana mempamerkan semangat melawan tahap tinggi. Lebih baik kalah bertanding daripada tak bertanding langsung.

Kepada saudara Brahimnyior, Fuad dan Azli, kalau rasa tak lalu makan, cubalah berpuasa sunat. Kahkahkah.

Viva Le Barca!

Haka anyone? Bagus untuk menghalau katak-katak & samseng Kg. Dusun. Haha.

Posting Asal : (Speaker Perak Vs. MBH)

1. Speaker DUN masih lagi kekal dari Adun DAP. (V.Sivakumar)
   
2. Sidang DUN pada akan dihadiri oleh DS Zambry & The Gang yang berspeakerkan Adun Pakatan Rakyat.
   

Ada dua perkara di sini :


PERTAMA :

1. Speaker tidak boleh dipecat begitu sahaja.
2. Speaker hanya boleh dilucutkan jawatan dengan usul undi tidak percaya terhadap Speaker.
3. Speaker ada kuasa MUTLAK untuk menerima atau menolak usul undi tidak percaya tersebut (Sama macam undi tidak percaya di Parlimen, Pandikar Amin boleh tolak usul begitu sahaja)
4. Sampai bila-bila pun Speaker tidak akan terima usul undi tidak percaya terhadapnya, jadi sampai bila-bila pun lah DS Zambry tak boleh tukar Speaker tu kecuali - DUN BUBAR!
   

KEDUA :

1. Speaker tidak iktiraf DS Zambry sebagai MB Perak, MB Nizar masih Menteri Besar Perak.
2. Peraturan tempat duduk & aturan persidangan kuasa MUTLAK Speaker.
3. Malah Speaker boleh halau Adun Jelapang, Changkat Jering & Behrang sebab pada pandangan Speaker, ketiga-tiga Adun ini telah terlucut jawatan wakil rakyat.
4. DS Zambry tak boleh halang Speaker sebab DS Zambry tiada kuasa.
5. Jangan kata DS Zambry nak lucut jawatan, Paduka Seri Sultan Perak pun tidak boleh pecat Speaker.

Jadi, persidangan DUN Perak akan berjalan seperti biasa (ataupun luar biasa). MB Nizar duduk di meja MB, DS Zambry duduk di meja Ketua Pembangkang.

BN takut nak buat undi tidak percaya terhadap MB Nizar di Dewan Undangan Negeri sebab BN tahu, Speaker ada kuasa MUTLAK untuk tolak usul undi tidak percaya itu, sama seperti Pandikar Amin tolak usul undi tidak percaya DSAI kepada Pak Lah. (Kes 16 September)

• Mari kita lihat siapa yang kena!
  
• The World Is Watching!
• Power To The People!
  
• Bubarkan DUN!

Kepada semua warga Malaysia & Dunia.

Sumber : Harakah

Sebelum Perang Dunia Kedua, di bawah jajahan Inggeris, akhbar tidak juga bebas. Namun begitu, ia masih ada ruang besar untuk membicarakan banyak isu, khususnya mengenai Islam dan hal ehwal agama Islam serta juga soal kemerdekaan. Sememangnya pihak berkuasa penjajah mengambil perhatian terhadap apa yang dinyatakan oleh akhbar-akhbar, termasuk akhbar Melayu.

Secara umum, penjajah akan mengambil berat jika sesebuah akhbar itu menghasut dengan mengajak orang ramai bangkit menentang penjajah dengan menggunakan senjata. Tetapi kalau sekadar memperjuangkan nasib bangsa dan menentang ketidakadilan, bagi penjajah Inggeris itu tidak menjadi masalah. Secara umumnya,akhbar dalam zaman penjajah Inggeris adalah lebih bebas daripada masa sekarang. Untuk mengukur secara tepat, maka wajar dibuat penyelidikan sejarah.

Kongkongan British

Bagaimanapun kongkongan yang dikenakan oleh pihak berkuasa Inggeris adalah juga tidak patut. Mengapakah Britain yang mengamalkan demokrasi dan kebebasan akhbar di negara sendiri telah menafikan hak yang sama di tanah-tanah jajahan? Walau bagaimanapun, layanannya terhadap akhbar Melayu, Inggeris dan Cina adalah juga berbeza-beza.

Kajian sejarah akan membolehkan seseorang membuat penilaian akhbar mana di antara ketiga-tiga itu yang paling dikongkong. Tetapi akhbar bahasa Inggeris yang diterbitkan oleh orang Inggeris sendiri seperti The Straits Times, The Straits Echo dan The Malay Mail turut dikongkong. Andai kata mereka mengkritik dasar-dasar pihak berkuasa penjajah, maka pasti mereka ditegur.

Hakikatnya ialah dasar mengawal kebebasan akhbar adalah sebahagian daripada fahaman imperialisme yang bercanggah dengan demokrasi dan hak asasi manusia. Di Tanah Melayu pada zaman penjajah, kongkongan di negeri-negeri Melayu adalah lebih ketat daripada di negeri-negeri Selat.

Di negeri-negeri Melayu termasuk Negeri-negeri Melayu Bersekutu (FMS) dan Negeri-negeri Melayu Tidak Bersekutu (UFMS), sebarang komen mengenai Melayu lebih-lebih lagi kaitannya dengan Raja-raja Melayu, adat istiadat Melayu dan apatah lagi mengenai agama Islam amat dikongkong.

Walaupun di bawah penjajahan Inggeris tetapi pihak berkuasa Inggeris mengiktiraf kedaulatan Raja-Raja Melayu dan penguasaannya terhadap agama Islam. Maka jika terdapat penerbitan Melayu yang kritikal terhadap soal bangsa dan agama, maka mereka pasti dikenakan tindakan. Soal politik pastinya dipandang dengan penuh curiga.

Justeru, penerbit-penerbit berasa bebas untuk menerbitkan akhbar-akhbar di negeri-negeri Selat khususnya Singapura dan Pulau Pinang. Maka tidak hairanlah Utusan Melayu yang mula diterbitkan pada tahun 1930-an memilih Singapura sebagai tempatnya. Tetapi bukan saja aktiviti penerbitan yang lebih bebas di negeri-negeri Selat, aktiviti lain seperti penubuhan persatuan lebih bebas di Singapura. Maka tidak hairanlah persatuan Melayu pertama yang ditubuhkan ialah di Singapura iaitu Persatuan Melayu Singapura.

Kawalan tambah ketat

Semasa pemerintahan Jepun, pengawalan akhbar bertambah ketat dan teruk tetapi wartawan Melayu tetap bekerja di bawah Jepun itu. Mereka cuba berusaha mengambil ruang-ruang yang ada untuk memperjuangkan kepentingan bangsa, agama dan negara. Kisah ini jelas dipaparkan oleh Samad Ismail dalam novelnya Patah Sayap Terbang Jua.

Selepas Jepun menyerah, akhbar mengecapi lebih kebebasan, pada awalnya lebih luas lagi kerana pihak berkuasa penjajah belum masuk mengawal. Pada masa ini Pentadbiran Tentera British (BMA) belum benar-benar menunjukkan taringnya. Maka sesiapapun boleh menerbitkan akhbar sendiri.

Kisah ini dipaparkan oleh Ahmad Boestamam dalam bukunya Merintis Jalan Ke Puncak yang menceritakan bagaimana beliau menerbitkan akhbar Suara Rakyat dan Voice of the People di Taiping dengan mengkritik pihak penjajah secara bebas. Hanya kemudian BMA meminta akhbar itu memohon maaf setiap hari tetapi tidak menganggu tulisan yang tersiar.

Namun begitu, kawalan yang ada oleh pihak penjajah tidaklah seketat berbanding zaman merdeka. Itu ironinya. Akhbar lebih merdeka sebelum merdeka daripada selepas merdeka. Utusan Melayu bebas melaporkan apa saja. Selain itu terdapat juga akhbar Melayu lain yang bebas iaitu Warta Malaya.

Keadaan berubah selepas merdeka. Utusan Melayu dibeli oleh Umno dan bermulalah kawalan terhadap akhbar itu. Walaupun keberatan, Yusof Ishak, pemiliknya terpaksa tunduk kepada kehendak penguasa politik ketika itu iaitu Tunku Abdul Rahman. Wartawannya membantah dipimpin oleh pengarangnya Said Zahari. Tetapi mereka tidak berkuasa dan sejak itu Utusan Melayu dikawal oleh Umno.

Kongkongan terhadap Utusan Melayu berlaku selepas ia berhijrah ke Kuala Lumpur. Maknanya di Singapura, ia lebih bebas. Tetapi kemudian walaupun Yusof Ishak menjadi Presiden Singapura, akhbar Utusan Melayu diharamkan masuk ke Singapura. Ini ekoran laporannya yang dikatakan sebagai menghasut rusuhan kaum di Singapura. Maka zaman penjajah lebih memberi kebebasan daripada era Tunku Abdul Rahman dan Lee Kuan Yew.

Akhbar mulanya lebih bebas

Bagaimanapun ketika pilihan raya tahun 1964, terdapat tiga akhbar Melayu yang utama iaitu Utusan Melayu, Berita Harian dan Warta Negara. Keadaan masa itu, walaupun berdepan dengan konfrontasi dari Indonesia, suasana akhbar adalah lebih bebas daripada hari ini.

Sememangnya Utusan Melayu dan Berita Harian cenderung menyokong Perikatan yang memerintah. Tetapi Warta Negara yang teredar luas di bahagian utara Semenanjung memberi liputan yang saksama kepada PAS. Selepas pilihan raya, Warta Negara dibeli oleh Utusan Melayu.

Bertambah maju negara ini, bertambah terkongkong akhbarnya. Elit politik negara pimpinan Umno tidak menghormati atau menghargai kepentingan kebebasan akhbar. Akhirnya polisi ini memakan tuan.

Setelah generasi bergenerasi, rakyat hilang keyakinan terhadap akhbar arus perdana. Pada asalnya kongkongan akhbar bertujuan untuk mengukuhkan kuasa, tetapi akhirnya apabila kekuasaan itu tidak berasaskan pada kejujuran, maka keyakinan seseorang kepada penguasa terjejas, sekali dengan akhbar kongkongannya.

Kebenaran sendiri tidak boleh dikongkong. Kalau di zaman Kersatuan Soviet dahulu, ada dua akhbar utama yang dikongkong iaitu Pravda yang bermakna kebenaran dan Izvestia bermaksud berita, maka di Malaysia ada Utusan Malaysia dan ada Berita Harian. Hakikatnya tidak ada kebenaran dalam Pravda, dan juga tidak ada berita dalam Izvestia. Orang lebih mempercayai Samizdat, lembaran gelap pada zaman Soviet.

Di Malaysia orang lebih percaya surat layang pada tahun 70-an. Ini diikuti dengan kaset pada tahun 80-an, dan kemudian laman web pada tahun 90-an dan blog pada tahun 2000-an. Kebenaran akan mencari jalan sendiri dan akhirya Parti Komunis Kesatuan Soviet tumbang dengan Kesatuan Soviet juga tamat tempohnya. Kini akhbar bebas di sana.

Begitu juga di Indonesia. Akhirnya rejim Suharto tumbang dan kini akhbar bebas di sana. Lihatlah dalam sejarah. Penjajah Inggeris yang menguasai akhbar akhirnya tumbang. Begitu juga dengan penjajah Jepun. Begitu juga dengan parti komunis Soviet. Begitu juga dengan Suharto.

Siapa mengawal akhbar akhirnya akan tumbang. Ini adalah satu ingatan kepada Parti Komunis China dan kerajaan PAP di Singapura. Terhadap Malaysia, fikirlah sendiri. Ingatan ini bukan saja ditujukan kepada kerajaan Barisan Nasional tetapi juga Pakatan Rakyat.